در کنار فیلمهایی چون "زنان فرشته اند"  ." هزاران زن مثل من " ."زندان زنان" ."صداها " ."من اتاقم و دوستانم" که به موضوعات اجتماعی زنان می پردازد می توان به اثر مبهم و معترضانه "دعوت" از حاتمی کیا نیز اشاره کرد که در جامعه ای که آرامش و آزادی بیان حرف اول را می زند جامعه انتقادی بسیاری را به سوی خود سرازیر میکند.

دعوت از هنردوستان برای دیدن "دعوت" یک دعوت معمولی نیست بلکه با حوادثی گره خورده است که متاسفانه به بخشی از روزمرگی جامعه مردسالار ما تبدیل شده است و همچنان چون گذشته به زن به دید کالایی تجاری نگریسته شده است اما این دید بسیار ظرافتمندانه و منتقدانه صورت گرفته است.

اما ... در مورد "سه زن" که راوی سه نسل هستند باید اغراقانه بیان کرد که نه تنها راوی سه نسل نبوده و نیستند که بسیار بسیار از نسلهای خود نیز فراتر رفته و حد اعتدال را از دست داده اند و در یک کلام میتوان ادعا کرد که نه تنها سه نسل بلکه نسلهای بسیار متمادی نیز نمی تواند مظلومیت و معصومیت زن ایرانی را به تصویر بکشد چرا که این زن همان زن نسلهای گذشته است که در خققانهای عرفی و شرعی فرهنگ ما همچنان اسیری بیشتر نیست و فقط این لباس زندانیان است که تغییر کرده است.

آزادی بیان .عقیده.رای.انتخاب و بسیار آزادیهای مشروع دیگر کوچکترین آزادیهایی است که بی شک حق مسلم زن ایرانی است.